Jarenlang geloofden wielerfans dat ze getuige waren van iets bijzonders elke keer dat Mathieu van der Poel aan de start verscheen. De explosieve aanvallen, de onverschrokken koersstijl, de onmogelijke herstelbewegingen en het vermogen om te domineren op compleet verschillende terreinen maakten hem al tot een van de meest unieke kampioenen in de sport.
Maar nu lijkt de Nederlandse superster klaar om een droom na te jagen die nog groter is dan monumenten, truien of rivaliteiten.
Volgens steeds meer berichten over zijn toekomstplannen bereidt Van der Poel zich voor op een nieuwe uitdaging die zijn nalatenschap voorgoed zou kunnen herdefiniëren: het veroveren van een andere wielerdiscipline op het allerhoogste niveau en het volbrengen van een prestatie die maar weinig atleten in de geschiedenis zich zelfs maar kunnen voorstellen.
Van der Poel, al een wereldwijd icoon in het wegwielrennen en veldrijden, heeft herhaaldelijk bewezen dat hij kan floreren in chaos waar anderen moeite hebben om te overleven. Of het nu gaat om brute kasseien, modderige veldritparcoursen, grindwegen of explosieve eendagsklassiekers, hij heeft een reputatie opgebouwd voor het doen van wat fysiek onmogelijk lijkt. Maar nu lijken zijn ambities verder te reiken dan alleen het winnen van wedstrijden.
Het volgende doel? Zijn naam in de wielergeschiedenis schrijven op een manier die geen enkele moderne renner ooit heeft gedaan.
Bronnen dicht bij de wielerwereld suggereren dat Van der Poel nog steeds geobsedeerd is door het toevoegen van grote successen in het mountainbiken aan zijn legendarische cv – een doel dat stilletjes levend is gebleven ondanks blessures en tegenslagen bij eerdere pogingen. En in tegenstelling tot veel kampioenen die voorzichtiger worden na het bereiken van grootsheid, lijkt Van der Poel gemotiveerder dan ooit om zichzelf opnieuw in volledig onbekend terrein te begeven.
Die mentaliteit is precies de reden waarom fans door hem gefascineerd blijven.
In een tijd waarin de meeste toprenners zich specialiseren in één discipline om hun dominantie te beschermen, blijft Van der Poel bijna overal koersen – en wint hij op de een of andere manier nog steeds. Het ene weekend strijdt hij in brute klassiekers tegen renners, het volgende weekend ploegt hij door modder, grind of bergpaden alsof er geen grenzen voor hem gelden.
Zelfs zijn grootste rivalen hebben zijn zeldzame talent erkend. De voortdurende strijd tussen Van der Poel, Pogačar en renners uit de jaren 50 heeft het moderne wielrennen getransformeerd tot een van de meest onvergetelijke tijdperken in de sport – maar velen geloven nu dat Van der Poels nieuwste ambitie hem volledig van de rest kan onderscheiden.
Wat dit verhaal voor fans van het eerste uur nog emotioneler maakt, is de wetenschap hoeveel tegenslagen hij achter de schermen heeft moeten doorstaan. Blessures, druk, verwachtingen en kritiek hebben herhaaldelijk gedreigd hem af te remmen. Maar elke keer dat mensen aan hem beginnen te twijfelen, keert hij sterker, sneller en op de een of andere manier nog gedurfder terug dan voorheen.
En daarom voelt deze nieuwste missie anders.
Het gaat niet langer alleen om weer een trofee. Het gaat niet langer alleen om weer een seizoen.
Het gaat om een nalatenschap.
Het gaat erom te bewijzen dat één atleet elke vorm van lijden die de wielerwereld te bieden heeft, kan beheersen: weg, modder, grind, bergen, uithoudingsvermogen, explosiviteit, tactiek en puur instinct.
Als Mathieu van der Poel erin slaagt dit buitengewone hoofdstuk af te ronden, zullen fans wellicht stoppen met discussiëren of hij wel tot de groten van dit tijdperk behoort.In plaats daarvan zullen ze zich misschien een veel grotere vraag stellen:
Zijn we zojuist getuige geweest van de opkomst van de meest complete wielrenner die de sport ooit heeft gekend?
