Voor Wout van Aert is terugblikken op zijn grootste etappezeges in de Tour de France allesbehalve makkelijk. Zoals hij openlijk toegeeft, is kiezen tussen de hoogtepunten “echt moeilijk”. Niet omdat er te weinig memorabele momenten zijn, maar omdat elke overwinning gepaard ging met zijn eigen strijd, opoffering en emotionele betekenis. Verschillende etappes, verschillende uitdagingen – maar ze werden allemaal gevormd door pijn en doorzettingsvermogen.
In een terugblik op vier gedenkwaardige Tour-overwinningen onthult Van Aert het verhaal achter de resultaten: hoe elk succes hem op een unieke manier op de proef stelde en bijdroeg aan de vorming van de renner die hij is geworden.
—
2019 Etappe 10 – Een doorbraak bij zijn debuut
Van Aert begon de Tour de France van 2019 vol potentie, maar met nog veel te bewijzen. Bekend om zijn veldrijachtergrond, moest hij zich nog bewijzen op het hoogste niveau van het wegwielrennen.
Zijn sprintoverwinning in de tiende etappe was snel, krachtig en van grote betekenis. Hij versloeg gevestigde namen in de sprint en kwam met een gevoel van verbazing en zelfvertrouwen over de finish. Het was meer dan alleen een etappewinst; het was de bevestiging dat hij thuishoorde in de grootste wielerwedstrijd ter wereld.
—
Etappe 11 2021 – De mythe van de Mont Ventoux ontrafelen
Winnen op de Mont Ventoux is legendarisch. Dat doen na de berg twee keer op één dag te beklimmen, is buitengewoon.
Als Belgisch kampioen trotseerde Van Aert alle verwachtingen op een van de meest gevreesde beklimmingen in de wielersport. Ondanks de meedogenloze hitte, de onophoudelijke hellingen en een berg met een rijke historie, reed hij met intelligentie en vastberadenheid naar een solo-overwinning.
Deze triomf vereiste geduld en uithoudingsvermogen in plaats van pure snelheid. Het blijft een van de fysiek en mentaal meest veeleisende dagen uit zijn carrière.
—
2021 Etappe 21 – Een nieuw hoofdstuk op de Champs-Élysées
De slotetappe in Parijs is normaal gesproken gereserveerd voor pure sprinters, een race doordrenkt van traditie. Van Aert gooide echter roet in het eten.
Met een gedurfde aanval op de kasseien van de Champs-Élysées kwam hij solo aan en behaalde een historische overwinning. Daarmee werd hij de eerste renner die in dezelfde editie een bergetappe, een tijdrit en de slotetappe van de Tour won.
Deze overwinning had een enorme emotionele lading. Na wekenlang hard werken voor zijn team en alles geven voor het collectieve doel, was Parijs een beloning voor veerkracht, veelzijdigheid en zelfvertrouwen.
—
2022 Etappe 4 – De race domineren in de gele trui
In 2022 was Van Aert geen buitenstaander meer. Hij was een centrale figuur in de Tour.
In de gele trui lanceerde hij een beslissende solo-aanval in de vierde etappe, waarmee hij zijn rivalen met overtuiging achter zich liet. Het was een demonstratie van controle en zelfvertrouwen, een renner die zich volledig op zijn gemak voelde met zowel verantwoordelijkheid als druk.
Deze overwinning was in zekere zin pijnlijk – omdat de verwachtingen op zich al een last vormen. Van Aert omarmde die last en maakte er een van de meest dominante prestaties uit zijn Tour-carrière van.
—
Eén renner, vele gevechten
Wanneer Van Aert zegt dat elke overwinning “op zijn eigen manier pijn deed”, heeft hij het over meer dan alleen de fysieke inspanning. Hij reflecteert op de mentale druk, de verantwoordelijkheid jegens zijn team en de constante druk om te blijven ontwikkelen.
Van zijn doorbraak in 2019 tot zijn dominante aanwezigheid in latere Tours, schetsen deze overwinningen de reis van een renner die wordt gekenmerkt door veelzijdigheid en veerkracht – iemand die de conventionele grenzen blijft verleggen en een blijvende indruk achterlaat op de Tour de France.
