Voor de wereld staat Mathieu van der Poel bekend om zijn overwinningen – explosieve aanvallen, regenboogtruien en momenten die bijna moeiteloos lijken te gaan. Maar achter de hoogtepunten en krantenkoppen schuilt een stiller verhaal, een verhaal vol twijfel, pijn en meedogenloze druk dat maar weinigen te zien krijgen.
“Er waren dagen dat ik aan mezelf twijfelde,” geeft Van der Poel toe, terugkijkend op de seizoenen waarin blessures zijn ritme verstoorden en de verwachtingen zwaarder leken dan zijn benen. Elke comeback vergde meer dan alleen fysieke kracht; het vergde geduld, nederigheid en de moed om te accepteren dat vooruitgang niet altijd zichtbaar is op het wedstrijdformulier. Sommige races eindigden ver van het podium, andere met onvoltooide doelen – maar elke race bracht lessen met zich mee die hem gevormd hebben.
Wat het verschil maakte, zegt hij, was de onwrikbare steun van de fans. Zelfs op momenten dat de kritiek luider klonk dan het applaus, bleven er berichten van vertrouwen binnenkomen – simpele bemoedigende woorden, vlaggen langs de weg, bekende gezichten die juichten, ongeacht de uitkomst. “Jullie hebben me eraan herinnerd waarom ik ooit ben begonnen met wielrennen,” vertelde hij. “Niet voor perfectie, maar voor de liefde voor de sport.”
Van der Poel erkende dat de druk om zijn naam, de erfenis van zijn familie en de verwachtingen van grootsheid waar te maken, vaak overweldigend aanvoelde. Maar juist in die moeilijkste momenten leerde hij veerkracht – het soort veerkracht dat niet voortkomt uit winnen, maar uit weigeren op te geven wanneer winnen ver weg lijkt.
“Aan iedereen die me is blijven steunen toen het moeilijk was, bedankt,” zei hij. “Jullie steun betekende meer dan jullie beseffen. Jullie hebben me door de dagen heen geholpen toen ik het zelf niet meer aankon.”
Uiteindelijk was Van der Poels boodschap duidelijk: triomf wordt niet alleen gemeten aan de hand van trofeeën, maar ook aan doorzettingsvermogen – door te blijven geloven, te blijven vechten en de mensen die je bijstaan lang na de finishlijn te waarderen.
