Al meer dan een decennium draait veldcross om één naam: Mathieu van der Poel. Explosieve starts, onverschrokken fietsbeheersing en een instinctief gevoel voor de modder hebben hem tot de bepalende renner van zijn generatie gemaakt. Nu heeft één enkele opmerking de sport op zijn grondvesten doen schudden — Van der Poel heeft gehint dat dit veldcrossseizoen wel eens zijn laatste zou kunnen zijn.
De Nederlandse superster gaf onlangs toe dat “er ooit een einde aan moet komen”, waarmee hij de deur openliet voor de mogelijkheid dat hij al tijdens de wereldkampioenschappen van 2026 afscheid neemt van het veldcrossen. Als dat gebeurt, zou de finale ronduit historisch zijn: een kans om een recordbrekende achtste wereldtitel te claimen, een mijlpaal die hem onvergelijkbaar zou plaatsen in de geschiedenis van de discipline.
Van der Poels dominantie heeft het veldcrossen al hervormd. Zijn duels met Wout van Aert bepaalden een tijdperk en brachten de sport in de wereldwijde schijnwerpers. Meer recent is er een nieuwe generatie opgestaan – aangevoerd door renners als Thibau Nys – die de oude orde graag wil uitdagen. Maar zelfs nu, wanneer Van der Poel aan de start verschijnt, verschuift het machtsevenwicht direct. Alleen al zijn aanwezigheid verandert de tactiek, de verwachtingen en de uitkomst.
Afscheid nemen zou geen teken van zwakte of achteruitgang zijn. Integendeel. Van der Poel bevindt zich in een fase waarin zijn ambities veel verder reiken dan winterkoersen. Wegmonumenten, etappes in grote rondes, wereldkampioenschappen en Olympische doelen dingen allemaal naar een plek in een toch al buitengewone carrière. Het inkorten van zijn veldrijkalender – of er helemaal mee stoppen – zou een strategische beslissing kunnen zijn om zijn lichaam te beschermen en zijn dominantie elders voort te zetten.
Toch is de emotionele last van een mogelijk afscheid zwaar. Veldrijden is de sport waar Van der Poels legende werd gesmeed, waar fans voor het eerst getuige waren van zijn zeldzame combinatie van kracht en kunstzinnigheid. Als dit werkelijk zijn laatste seizoen is, wordt elke wedstrijd een afscheidstournee, elke overwinning een nieuwe bladzijde in een verhaal dat zijn einde nadert.
Of hij nu zijn achtste regenboogtrui wint of niet, één ding is zeker: veldrijden zal nooit meer hetzelfde zijn als Mathieu van der Poel er niet meer is. En als dit het einde is, is de sport misschien niet alleen getuige van een seizoen, maar van de slotakte van een van de grootste carrières die ze ooit heeft gekend.
