Wout van Aert heeft zijn reputatie opgebouwd met onvermoeibare inzet, opoffering en een onwrikbare toewijding aan excellentie. Maar buiten het lawaai van het peloton en de druk van de grootste wielerwedstrijden ontvouwt zich een stiller verhaal – een verhaal dat niet draait om resultaten, maar om familie, hoop en de toekomst die hij en zijn vrouw Sarah de Bie samen voor zich zien.
In een recent, luchtig gesprek gaven van Aert en Sarah een zeldzame inkijk in die privéwereld. Zonder definitieve uitspraken te doen, waren de woorden van het stel – en misschien nog wel veelzeggender, hun glimlach – genoeg om de nieuwsgierigheid van fans te wekken. Het idee dat de Belgische ster en zijn vrouw nog steeds dromen van de komst van een zoon voegde een diep menselijke laag toe aan een atleet die zo vaak alleen wordt gedefinieerd door vermogenscijfers en podiumplaatsen.
Van Aert heeft er nooit een geheim van gemaakt hoeveel familie voor hem betekent. Tijdens de meest veeleisende fasen van zijn carrière heeft hij verteld hoe het ouderschap zijn perspectief veranderde – hoe het evenwicht tussen ambitie en dankbaarheid verschoof. Overwinningen zijn nog steeds belangrijk, maar ze zijn niet langer de enige maatstaf voor voldoening. Thuis, routine en gedeelde momenten buiten de wedstrijden zijn net zo belangrijk geworden.
Sarah, vaak omschreven als het kalme anker achter Van Aerts intense carrière, speelt een centrale rol in dat evenwicht. Hoewel ze grotendeels buiten de spotlights blijft, is haar aanwezigheid constant – ze biedt stabiliteit tijdens lange trainingskampen, uitputtende wedstrijdschema’s en de emotionele hoogte- en dieptepunten die bij topsport horen. Samen hebben ze een gezinsleven opgebouwd waarin privacy, normaliteit en verbondenheid boven alles worden gewaardeerd.
De suggestie dat ze misschien nog steeds op een zoon zouden hopen, werd niet gebracht als een plan of een belofte, maar als een mogelijkheid – een zachte wens in plaats van een verklaring die de krantenkoppen zou halen. En misschien is dat wel wat het meest aansprak. In een wereld waarin het leven van atleten eindeloos wordt geanalyseerd, voelde het moment verfrissend oprecht en ongedwongen aan.
Voor de fans was het een herinnering dat achter de krachtige renner die kan winnen op kasseien, beklimmingen en sprints, een man schuilgaat die nog steeds dezelfde dromen en vragen koestert als ieder ander. Een nalatenschap gaat in deze zin niet alleen over overwinningen of truien. Het gaat over het gezin dat je opbouwt en de toekomst waar je stilletjes op hoopt.
Of die droom ooit werkelijkheid wordt of niet, één ding is duidelijk: voor Wout van Aert zijn de meest betekenisvolle races misschien wel diegene die zich ver van de finishlijn afspelen – in momenten die hij deelt met Sarah, gevormd door liefde, geduld en het leven dat ze samen blijven dromen.
