In een wereld waarin sociale media vaak een gepolijste perfectie tonen, kiest Sarah De Bie bewust voor een andere weg — en haar volgers merken dat op.
Met meer dan 165.000 mensen die haar online volgen, zouden velen perfect gestileerde familiefoto’s, stralende glimlachen en ogenschijnlijk zorgeloze momenten verwachten naast wielerster **Wout van Aert**. En hoewel die mooie momenten er zeker zijn, maakte Sarah onlangs duidelijk dat ze geen sprookje wil verkopen.
Related posts
“Ik verdoezel ons leven niet,” deelde ze — een eenvoudige zin die duizenden reacties uitlokte.
Achter podiumplaatsen en grote overwinningen schuilt een heel echt gezinsleven vol vroege ochtenden, drukke schema’s, vermoeide kinderen en de emotionele ups en downs die bij topsport horen. Sarah sprak openhartig over de uitdagingen van het combineren van moederschap met het onvoorspelbare ritme van een professionele sportcarrière — lange trainingskampen, reizen, druk en tijd apart van elkaar.
Haar eerlijkheid raakte velen. Volgers gaven aan dat het verfrissend was om te zien dat zelfs een leven verbonden aan internationaal succes niet vrij is van gewone worstelingen. Van het regelen van opvang tijdens wedstrijdweekenden tot het omgaan met twijfel en uitputting — Sarah schetste een beeld dat herkenbaar aanvoelde in plaats van geënsceneerd.
Mensen uit haar omgeving beschrijven haar al langer als nuchter en standvastig — iemand die achter de schermen voor stabiliteit zorgt. Terwijl Wout strijdt op de weg, bewaakt Sarah het ritme thuis. Maar in plaats van het als moeiteloos af te schilderen, benadrukt ze dat het veerkracht, geduld en teamwork vraagt.
Wat fans het meest trof, was geen drama — maar transparantie. In een tijdperk van filters en perfecte hoogtepunten voelt Sarahs bereidheid om het volledige plaatje te tonen gedurfd. Ze viert de successen, maar erkent ook de rommelige, onvolmaakte en emotionele momenten die zelden de krantenkoppen halen.
En misschien is dat precies waarom haar boodschap zich zo snel verspreidde.
Want soms gaan de krachtigste verhalen niet over perfectie — maar over echtheid.
